പ്രവാസ രചനകളുടെ പുതിയ മുഖം

0

_ _ പ്രശസ്ത  നോവലിസ്റ്റായ സല്‍മാന്‍ റുഷ്ദി അടുത്ത കാലത്ത് പറയുകയുണ്ടായിനമ്മള്‍പ്രവാസികളെല്ലാം തന്തയില്ലാത്തവരാണെന്ന്. [We the migrated people are international bastards – By Salman Rushdi] അങ്ങനെ നോക്കുംപോള്‍ തന്തയും തള്ളയുമില്ലാത്ത ബഹുജനം സര്‍വ്വവ്യാപകമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലിക യാഥാര്ത്യങ്ങളിലേക്കാണ് നവനാഗരികത നമ്മെ ഇന്ന് കൊണ്ടെത്തിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് കാണാം. ലോകമെമ്പാടും കുടിയേറ്റങ്ങളും പലായനങ്ങളും  ജീവിത സംഘര്‍ഷങ്ങളും സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങളും വര്‍ദ്ധിച്ചുവരികയാണ്.യുദ്ധവും പട്ടിണിയും തൊഴിലില്ലായ്മയും കുടിയേറ്റങ്ങളെ ത്വരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നത് നേരാണ്.മലയാളികളെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോള്‍ പണ്ടത്തെപ്പോലെ അന്നം തേടല്‍ മാത്രമല്ല ഇന്ന് കുടിയേറ്റത്തിന്റെ ലക്‌ഷ്യമായിട്ടുള്ളത്‌. ഉയര്‍ന്ന ജോലിയും  ശമ്പളവും ജീവിത നിലവാരവും കച്ചവടവ്യഗ്രതയുമെല്ലാം അവരുടെ കുടിയേറ്റത്തിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുന്നു.

കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടില്‍ ലോകത്തുണ്ടായ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര മുന്നേറ്റങ്ങളോടൊപ്പം തന്നെ തൊഴില്‍ തേടിയുള്ള ജീവിതയാത്രകളുടെ വേഗംകൂടുകയാണുണ്ടായത്.കൊളോണിയല്‍ആധിപത്യങ്ങളുടെ  ദുശശാസനകളെ പുറത്താക്കാനായി പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട വിമോചനസമരങ്ങളെത്തുടര്ന്നു ക്ഷേമ ദേശരാഷ്ട്രങ്ങള്‍ [Welfare Nations] രൂപീകൃതമായപ്പോളും കുടിയേറ്റം എന്ന പ്രതിഭാസം അതിന്റെ ജൈത്രയാത്ര തുടരുകതന്നെയായിരുന്നു. ഈ നൂറ്റാണ്ടിലും പ്രവാസം നടുക്കുന്ന തീഷ്ണനുഭവങ്ങളുമായി നീങ്ങുന്നതാണ് നമുക്ക് കാണാനാവുക.എന്നാല്‍ മുമ്പത്തെക്കാള്‌പരി അതിന്ന് സ്വത്വന്വേഷണവും രാഷ്ട്രീയാപഗ്രഥനവുമായി പരിണമിച്ചിരിക്കുന്നു.

“പ്രവാസം:സത്യവും യുക്തിയും” എന്ന വിഷയത്തില്‍ വിശകലനം തേടുമ്പോള്‍ അറബ് ലോകത്തെ പ്രവാസികളുടെ ജീവിതപ്പോരാട്ടങ്ങളും ആഖ്യാനങ്ങളും ആവിഷ്കാരങ്ങളും തന്നെയാണ് കൊടും യാഥാര്ത്യങ്ങളായി, ജീവനിലലിഞ്ഞ സത്യങ്ങളായി നമ്മളിലേക്ക്  പാഞ്ഞടുക്കുക.രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളാല്‍ പ്രവാസജീവിതം താണ്ടാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായ എത്രയോ എഴുത്തുകാരെക്കൊണ്ടു അറബ്‌ ലോകം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.സ്വന്തം രാജ്യത്തെ  ഭരണകൂടഭീകരതയും  ജീര്‍ണതയുമെല്ലാംഭാവനാത്മകമായി എഴുത്തില്‍ സന്നിവേശിപ്പിച്ചതിനു ലിംഗ ഭേദമില്ലാതെ നാട് കടത്തപ്പെട്ടവരാണ് ഇതില്‍ നല്ലവിഭാഗം എഴുത്തുകാര്‍.തങ്ങളുടെ ദേശനഷ്ട്ത്തെ സ്വത്വാന്നെഷണത്തിനും ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങല്‍ക്കുമുള്ള ഉപാധിയായാണ് ഇവര്‍ കാണുന്നത്. ഇന്ന് ലോകം മുഴുവന്‍ ഉറ്റുനോക്കുന്ന അറബ് വസന്തത്തിന്റെ ഉദയത്തില്‍ അറബ്പ്രവാസി എഴുത്തുകാര്‍ക്കുള്ള പങ്ക് ഗണനീയമാണ്.പ്രശസ്ത അറബ് പ്രവാസി എഴുത്തുകാരനും സാംസ്കാരിക വിമര്‍ശകനുമായ എഡ്വേര്‍ട് സയിദ്‌ പറയുകയുണ്ടായി: “ഒരു വ്യക്തി അവന്റെ സ്വത്വം തെരയുന്നത് അവന്‍ സ്വന്ത്വം നാടുവിട്ടു ജീവിതംതുടങ്ങും പോളാണെന്നു.” [One has to exile oneself from what has been given to you to search your self – By Edword Sayed]

പ്രവാസജീവിതം ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ നമ്മുടെ ആന്തരികജീവിതത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപന മാവുംപോള്‍  തന്നെ അത് ഭയാനകമായ നടുക്കങ്ങളും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.കഴിഞ്ഞനൂട്ടാണ്ടില്‍ ഏറ്റവും ഗരിമയാര്‍ന്ന സര്‍ഗ്ഗാവിഷ്കാരങ്ങള്‍ ഉദയം കൊണ്ടത്‌ പ്രവാസ എഴുത്തുകാരില്‍നി ന്നായിരുന്നു.എന്നാല്‍ ഏറെക്കുറെ ആ രചനകള്‍ പങ്കുവെച്ച സാംസ്കാരികാനുഭവം പാരംപര്യാധിഷ്ടിതമായ ദേശീയ സംകല്‍പ്പനങ്ങളെ മാത്രം മുന്നില്‍ കണ്ടുകൊണ്ടുള്ളതാണ്. ജെയിംസ് ജോയ്സിന്റെയും കാഫ്കയുടെയും ഗുന്തര്ഗ്രാസ്സിന്റെയുംസോള്‍ഷേനിറ്റ്സിന്റെയും അനിതാ ദേശായിയുടെയും ഭാരതിമുഖര്‍ജിയുടെയും അമിതാവ്ഘോഷിന്റെയും സുനെത്രഗുപ്തയുടെയും ആനന്ദിന്റെയും ഓ.വി.വിജയന്റെയുമെല്ലാം രചനകള്‍ അക്കൂട്ടത്തില്‍ വെയ്ക്കാം.എന്നാല്‍ ഈ നൂറ്റാണ്ടില്‍ അതിനു മാറ്റം വന്നിരിക്കുകയാണ്. ലോകസാഹിത്യത്തില്‍ മൊത്തത്തില്‍ തന്നെ ഒരു പാരശ്വലോകപ്രവേശം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ പാര്ശ്വലോകം എക്കാലത്തുംരാഷ്ട്രാധികാരം പുറം തള്ളിയിരുന്ന നിസ്വജനങ്ങളുടെതാണ്. യുദ്ധങ്ങളിലൂടെ അനാഥരാകുന്ന അഭയാര്തികളും തൊഴില്‍തേടി ലോകം ചുറ്റുന്ന കുടിയേറ്റക്കാരും ഇതര നൂനപക്ഷസമൂഹങ്ങളുംസ്ത്രീജനങ്ങളും അശരണരും വേശ്യകളും സ്വവര്ഗ്ഗരതിക്കാരുമെല്ലാംതന്നെലോകസാഹിത്യത്തിന്റെകേന്ദ്രസ്ഥാനം പങ്കിടാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.ലോകപ്രവാസ എഴുത്തുകാരുടെ കൃതികളില്‍ ഇന്ന് നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നത് എന്നും അരികിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ജനവിഭാഗത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളാണ്.

ഇന്ത്യന്‍ ഇംഗ്ളീഷ് പ്രവാസി എഴുത്തുകാരില്‍ ലോകശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റിയിട്ടുള്ള സല്‍മാന്‍ റുഷ്ദിയും വി.എസ്.നൈപാളുമെല്ലാം പങ്കുവെക്കുന്നത് നാടും വീടും വേരുമില്ലാതെ അലയുന്ന ജനവിഭാഗത്തിന്റെ വിഹ്വലതകളെയാണ്.ദേശ പൌരത്വം എന്ന ക്ലാസ്സിക്കല്‍ ആശയത്തെ പ്രശ്നവല്‍ക്കരിക്കുകയാണ് ഇവരുടെ സൃഷ്ടികള്‍ ചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ദേശാതിര്‍ത്തികളില്ലാത്ത ലോകപൌരത്വം എന്ന ആശയത്തിലേക്ക് കടന്നു ചെല്ലുന്ന രചനകളായി അവരുടെ എഴുത്തിനെ വായനക്കാരന് കാണേണ്ടതുണ്ട്. ലോക പൌരന്‍ എന്ന ആശയം എങ്ങനെയാണ് കുടിയേറ്റക്കാരന്‍ സ്വാംശീകരിക്കുകയെന്ന കുഴക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങളും ഇവരുടെ കൃതികള്‍ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്നു.ലോകത്ത് രൂപപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുടിയേറ്റ സംസ്കാരം ഒരു പൊതുസംസ്കാരത്തെ നിര്‍ണ്ണയിക്കാത്തിടത്തോളം കാലം ഈ ആശങ്ക പ്രവാസി വായനക്കാരനിലുണ്ടാകും. ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെയാണ് ഇവരുടെ കൃതികളില്‍ നാം കാണുന്നത്.

പുതിയ ഇന്ത്യന്‍ പ്രവാസി എഴുത്തുകാരില്‍ തന്നെ രണ്ടുതരം ഭാവനാവിഷ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അതിലാദ്യത്തെത് ജീവിതത്തിന്റെ പകുതിഭാഗം ഇന്ത്യയില്‍ ജീവിച്ചു പുറം നാടുകളിലേക്ക് ചേക്കേറിയവര്‍ തങ്ങളുടെ ദേശത്തെ ഗൃഹാതുരമായി കാണുന്ന രീതിയാണ്.ഗള്‍ഫു നാടുകളിലെ ആവിഷ്കാരങ്ങളെ നമുക്കീ രീതിയോട് ചേര്‍ത്തു കാണാം. രണ്ടാമത്തേത് വിദേശത്തു തന്നെ ജനിച്ചു വളര്‍ന്നു ആത്മദേശത്തിന്റെ സ്പന്ദനങ്ങളറിയാതെ സര്ഗാവിഷ്കാരങ്ങളില്‍ ഇടപെടുന്നവരുടെതാണ് അമ്മ ഭാഷയും നാടും വേരുമില്ലാത്തവന്റെ ഇരട്ട മനോഭാവം നമുക്കിവരുടെ രചനകളില്‍ കാണാം.

പ്രവാസി മലയാളിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം എഴുത്തിലും ചിന്തയിലും സാംസ്കാരിക പ്രവര്ത്തനങ്ങളിലുമെല്ലാംമാറ്റങ്ങള്‍അനിവാര്യമായിത്തീരേണ്ടസമയമാണ്വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നതെന്ന് പറയാം.കാരണം മലയാള ഭാവനയും എഴുത്തും മുമ്പ് കടന്നു ചെന്നിരുന്നതും അല്ലാതെയുമുള്ള പല മേഘലകളിലെക്കും വളരെ വ്യത്യസ്തമായ കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളോടെ കയറിച്ചെല്ലാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.ആഗോളീകരണ കാലത്തെ പ്രതിരോധങ്ങളുടെ സ്വഭാവം കൂടി വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ് ഈഎഴുത്ത്കായപ്രവേശം.അത്നിലകൊള്ളുന്നരാഷ്ട്രയുക്തികളില്‍ മാത്രം അധിഷ്ടിതമല്ലാത്ത സത്യങ്ങളെയും വെളിപ്പെടുത്താന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.ഏറ്റവും വലിയ സര്‍ഗ്ഗാവിഷ്കാരമെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന നോവല്‍ രചനയില്‍ ഈ മാറ്റം തെളിഞ്ഞുവരാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.അംബികാസുതന്‍ മങ്ങാടിന്റെ “എന്‍ മക ജെ “ എന്ന നോവല്‍എന്റൊസള്‍ഫാന്‍ദുരന്തത്തിന്റെപശ്ചാത്തലത്തിലാണ്എഴുതപ്പെട്ടത്.അതുപോലെത്തന്നെ ജോസ്‌ പാഴൂക്കാരന്റെ “ അരിവാള്‍ ജീവിതം “വയനാട്ടില്‍ ആദിവാസികള്‍ക്കിടയില്‍ കണ്ടുവരുന്ന അരിവാള്‍ രോഗത്തെ പ്രശ്നവല്‍ക്കരിക്കുന്നു.രാജു കെ.വാസുവിന്റെ “ചാവ് തുള്ളല്‍ “മൊത്തം കേരളത്തിലെ ആദിവാസി ജനതയുടെ ജീവിതപ്പോരാട്ടങ്ങളെ ചരിത്രപരമായ സത്യസന്ധതയോടെ തുറന്നു കാണിക്കുന്നു. സാറാജോസഫിന്റെ “ആതി“ സേതുവിന്‍റെ “മറുപിറവി” കെ.പി.രാമനുണ്ണിയുടെ “ജീവന്റെ പുസ്തകം’ടി.ഡി.രാമകൃഷ്ണന്റെ “ഫ്രാന്‍സിസ്‌ ഇട്ടിക്കോര” തുടങ്ങിയ നോവലുകളെല്ലാം  ഗതകാല മലയാളഭാവനയുടെ യുക്തിതന്ത്രങ്ങള്‍ക്ക് എളുപ്പം കയറിഛെല്ലാനാകാത്ത ഇടങ്ങളിലെക്കാനു നമ്മെകൊണ്ടുപോകുന്നത്. അതുപോലെതന്നെ കാതലുള്ള  പ്രവാസസഹിത്യമെന്നു വിളിക്കാവുന്ന  രചനകള്‍ മലയാളത്തില്‍ രൂപപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.ആനന്ദിന്റെ “അപഹരിക്കപ്പെട്ട ദൈവങ്ങള്‍” മുകുന്ദന്റെ “ പ്രവാസം “ ബന്യാമിന്റെ “ആടുജീവിതം” തടങ്ങിയ നോവലുകള്‍ ഈ കൂട്ടത്തില്‍ പെടുത്താം

ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ മലയാളിയുടെ പ്രവാസചിന്തയിലും എഴുത്തിലും കാര്യമായ മാറ്റങ്ങള്‍ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിലും മലയാളത്തില്‍ എത്രയോ പ്രവാസരചനകള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.എന്നാല്‍ അതില്‍ നിന്നെല്ലാം മാറി മുമ്പ് കടന്നുചെന്ന പരിസരങ്ങളിലെക്കും മേഘലകളിലെക്കുമെല്ലാം വ്യത്യസ്തമായി കടന്നുചെന്നു പുതിയ അനുഭവങ്ങള്‍ പങ്കുവെക്കാനുള്ള ശ്രമം ഈ നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഇതുവരെ എഴുതപ്പെട്ട മികച്ച പ്രവാസ രചനകളില്‍ കാണാം.”അപഹരിക്കപ്പെട്ട ദൈവങ്ങളി” [2001] ല്‍ ആനന്ദ്‌ പ്രവാസത്തെ ഒരു നാഗരിക യാഥാര്‍ത്യമായി അവതരിപ്പിച്ചപ്പോള്‍.”പ്രവാസം” [2008] എന്ന നോവലില്‍ മുകുന്ദന്‍ മലയാളിയുടെ തൊഴില്‍ തേടിയുള്ള പ്രയാണങ്ങളെ ദൃശ്യവല്‍ക്കരിച്ചു. “ആടുജീവിത” [2008] ത്തില്‍ ബന്യാമിന്‍ എണ്ണപ്പാടത്തെ നരക യാഥാര്ത്യങ്ങളെ പച്ചയായി ആവിഷ്കരിച്ചു.

പ്രവാസം തീഷ്ണമായ സംസ്കാരികാനുഭവമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.ഇന്നത്  വലിയ ഒരു സ്വത്വ പ്രശ്നവുമായിരിക്കുന്നു.ഒരു പ്രവാസി എഴുതിയതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരു കൃതിയെ പ്രവാസരചനയായിക്കാണാന്‍ കഴിയില്ല.അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗള്‍ഫ്‌ മേഘലയില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുന്ന ഒട്ടേറെ ഗുണമേന്മയില്ലാത്ത രചനകള്‍ പ്രവാസ എഴുത്തിനെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.പാടിപ്പതിഞ്ഞ കഥകളും കവിതകളും ലേഖനങ്ങളും ഇനി മലയാളി പ്രവാസിക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാം.യഥാര്‍ഥത്തില്‍  പ്രവാസി ഒരു മൂന്നാമിടത്തിലാണെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവിനു സാംഗത്യം വര്‍ദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.ഈ തിരിച്ചറിവില്‍നിന്നും പുതിയ വിത്തുകള്‍ മുളപൊട്ടണം.

ആഗോള സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി ലോകത്തെ മുഴുവന്‍ പ്രവാസികളുടെയും ജീവിത വീക്ഷണങ്ങളെതകിടം മറിച്ചിരിക്കുകയാണ്.അതില്‍മലയാളിയെന്നോ,ഇന്ത്യനെന്നോ,അറബിയെന്നോ, ആഫ്രിക്കനെന്നോ, യുറോപ്യനെന്നോ ഉള്ള വ്യത്യാസമില്ല. എങ്ങോട്ട്,എന്തിനു തിരിച്ചുപോണം എന്ന നീറുന്ന ചിന്തയാണിന്നു പ്രവാസിയെ ചൂഴുന്നത്.  പുതിയ ലോക പ്രവാസ ചിന്ത പോയകാലത്തെ മൂല്യസംകല്പനങ്ങളെ വിമര്ശാത്മകമാക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതുപോലെതന്നെ ചിതലെടുത്ത രാഷ്ട്ര സംഹിതകളെയും സ്വത്വത്തെയും ദേശീയതെയെയും ചരിത്രത്തെയും വിചാരണചെയ്യാനും.   

ഇനിയങ്ങോട്ട് യുരോപ്യന്‍ മാത്രുകകളുടെയും തത്വ വിചാരങ്ങളുടെയും ജ്ഞനരൂപങ്ങളുടെയും തണലില്‍ മാത്രം നടത്തിയിട്ടുള്ള ഇന്ത്യന്‍ അക്കാദമിക്‌ പഠനങ്ങളുടെ തണലില്‍ മലയാളി പ്രവാസത്തിന്റെയും ഇന്ത്യന്‍ പ്രവാസത്തിന്റെയും ആവിഷ്കാര പ്രകാരങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യാനാകില്ല.ക്ലാസ്സിക്കല്‍ അര്തരൂപങ്ങളില്‍ നിന്ന് തെന്നി മാറി  ജീവിതയാഥാര്‍ത്യങ്ങളെ കാണാനും അപഗ്രഥിക്കാനുമുള്ള കരുത്താണ് ഓരോ വായനക്കാരനും നേടേണ്ടത്.ആ കരുത്തായിരിക്കും നമ്മുടെ വായനാമുറികളില്‍ വെളിച്ചം തെളിക്കുക.    

Article taken from the book: “പുറത്താക്കലിന്റെ ഗണിതം ”
By P.Manikandhan.
Published by Chintha Publishers,Tvm.

No comments

Explore More

ഇടം തേടുന്നവര്‍

എല്ലായിടത്തും എത്തുകയും എന്നാല്‍ ഒന്നുമല്ലാതായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ കഥകള്‍ വിരസങ്ങളായി തീരുകയാണ് . എന്നാല്‍ ,  ലോകത്തിന്റെ പലകോണിലുമായി നിലകൊള്ളുന്ന പീഡിതവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി  ശബ്ദിക്കേണ്ടത്  നമ്മുടെ കടമയാണെന്നതിരിച്ചറിവാണ് വീണ്ടുമെഴുതാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് . രാപുലരുവോളം പൊതുഇടങ്ങളില്‍ ...